(باز حرف دل یک بیدل)

چه روز های خوبی بود:

کاش قدر روزهای اول آشنایی را بیشتر و بیشتر از قبل می دانستیم،

آ..........هــــــه که چه زود گذشت.

چه جالب دوستیمان با شیطنت بچه گانه و قهرمان هم با غروری بچه گانه بود!!!!

دلم برای نامه بازی های بچه گانه تنگ شده است،می شود برگردیم به آن سالها و دوباره نامه بازی کنیم؟قهر کنیم و باز با هزار خواهش آشتی کنیم؟؟

یادت هست؟؟؟قهرمان هیچ وقت به دو روز نکشیده تبدیل به آشتی می شدولی آن روز قهرمان به چندین ماه و سال کشید. 

***********

ای نازنینم

 میدانم که دلتنگی تو از رفتن بیشتر از من است

اما میخواهم بدانی هرجای دنیا که باشی خواهری هستی بسیار دوست داشتنی،نامت را بر صفحه خاطره حک کرده ام .انتظارت تا زمانی که بیایی بر گوشه قلبم جاخشک کرده و آواز آمدنت را سر میدهد.

تا به حال طعم شراب دلتنگی را مزه مزه نکرده بودم،اما حالا با محبت تو ......

تا زمانی که بیایی در زمستان هابه هوای تو آدم برفی می سازم،جاده ی پاییزی را به امید تو پشت سر می گذرم!!!با امید تو به خورشید سلام مهتابی می رسانم.

می گویند:قبل خواب به آرزوهات فکر کن،امید داشته باش که به حقیقت می پیوندد.

شب هارا با خیال آمدن تو به صبح می رسانم.

می خواهم باور کنم که خواهی برگشت وبه عهدت عمل خواهی کرد.......

(***)